Festivali i Arteve dhe Kulturës Tradicionale, EtnoFest, ka hapur dyert për edicionin e tij të 16-të në fshatin Kukaj. Ky manifestim, që është kthyer në një pikë referimi për artin dhe kulturën ndërkombëtare, këtë vit fokusohet te tema e Kujtesës, duke synuar një reflektim mbi vlerat njerëzore, artistike dhe tradicionale.
Ushtruesja e detyrës së Presidentes së Kosovës, Albulena Haxhiu, mori pjesë në hapjen zyrtare, ku theksoi rëndësinë e ruajtjes së traditës përmes rrëfimeve të brezave. Ajo iu referua porosisë së At Zef Pllumit, “Rrno vetëm për me tregue”, duke vënë në dukje se elementi që nuk përcillet më tej rrezikon të humbasë. Haxhiu vlerësoi punën e artistëve Fadil Hysaj dhe Sheqerije Buqaj, të cilët vite më parë nisën këtë iniciativë duke shndërruar një ahur të vjetër prej guri në teatër dhe oborret e fshatit në skena për shfaqjet artistike.
Festivali synon të rigjenerojë identitetin kulturor duke ndërthurur artin bashkëkohor me ritualet dhe zanatet tradicionale. Gjatë 8 ditë-netëve të festivalit, vizitorët mund të ndjekin shfaqje të ndryshme, të dëgjojnë anekdota dhe të ndërveprojnë me gastronominë tradicionale, që shërbejnë për të ndërtuar raporte të reja komunikimi. Sipas organizatorëve, EtnoFest nuk është thjesht një reprodukim i të kaluarës, por një mekanizëm motivues që ndihmon në ndërtimin e identitetit në kohën e dixhitalizimit.
Haxhiu deklaroi se festivali është lidhur aq fort me identitetin e fshatit Kukaj, saqë tashmë është bërë e vështirë të përfytyrohet zhvillimi i tij diku tjetër. Ajo shprehu mbështetjen institucionale për këtë ngjarje, duke uruar që EtnoFest të vazhdojë të jetë një strehë për artistët dhe publikun edhe në edicionet e ardhshme, duke mbajtur gjallë vlerat e njerëzillëkut dhe bashkëpunimit.
Përditësime
Organizatorët e edicionit të 16-të të 'EtnoFest' në Kukaj prezantuan detajet e këtij manifestimi, duke vënë theksin te trashëgimia historike. Përmes arkivave, u risoll në vëmendje roli i At Marin Sirdanit, i cili përcolli amanetin e At Zef Pllumit për ruajtjen e memories kolektive. Festivali ka shënuar një transformim të thellë strukturor: nga një hapësirë e kufizuar, ai tashmë përfshin gjithë infrastrukturën e fshatit. Artistët po aplikojnë një metodologji ndërvepruese, ku shfaqjet përshtaten me arkitekturën tradicionale të shtëpive dhe oborreve, duke e shndërruar fshatin në një skenë të gjallë.