Eugen Shehu, studiues i njohur shqiptar nga Zvicra, ka publikuar refleksione mbi historinë e hershme të komunizmit në Shqipëri. Sipas tij, dëshmitë historiografike tregojnë rolin e madh të dërguarve nga Beogradi në krijimin e Partisë Komuniste Shqiptare në Tiranë.
Ky rol ka qenë determinant, pasi komunizmi si doktrinë ishte i panjohur dhe nuk përputhej me moralin e popullit shqiptar. Në vitet 1939-1940, në Shqipëri, Kosovë dhe Maqedoninë shqiptare, po rritej rezistenca nacionaliste për të arritur kufijtë etnikë. Shehu vlerëson se "ndihma" nga Beogradi nuk ishte vëllazërore apo e sinqertë, siç e paraqisnin komunistët e kohës.
Shqiptarët kishin një impresion negativ ndaj komunizmit për shkak të sulmit gjerman kundër Beogradit në prill 1941, që riktheu ëndrrën për Shqipërinë Etnike në trevat e Kosovës dhe Maqedonisë shqiptare. Para propagandës komuniste, shqiptarët ishin të vendosur për të luftuar padrejtësitë territoriale.
Ideatorët e parë të grupeve komuniste në Shqipëri zhvilluan takime në 1941, por grindeshin për pozita dhe mungonin vizionet e qarta. Kjo situatë përshkruhet në raportin e Koço Tashkos për kryesinë e Kominternit në vjeshtën e 1942-s, ku ai shprehet se "shokët e propozuar prej meje nga tërë grupet, sado të sakrifikuar...".
Shehu e lidh këtë me veprimet e Enver Hoxhës në 1945, kur ai dekoroi me medalje dhe tituj të lartë oficerët jugosllavë, duke e cilësuar atë si pjesë të turpit kombëtar.