Evropa po përballet me një krizë të thellë të ujit, teksa lumenjtë kryesorë si Rini, Danubi dhe Po kanë regjistruar nivele historikisht të ulëta si pasojë e temperaturave të larta dhe reshjeve të pakta. Situata është veçanërisht kritike përgjatë Rinit, ku në stacionin matës të Kaubit, në Gjermani, thellësia e lundrueshme ka rënë në 24 centimetra, duke u afruar me minimumin historik të vitit 2018. Në Hungari, Rumani dhe Kroaci, rënia e niveleve të ujit në Danub ka nxjerrë në sipërfaqe anije dhe automjete të fundosura prej dekadash.
Në Rumaninë juglindore, autoritetet kryen një shpërthim të kontrolluar në shtratin e Danubit për të thyer një formacion shkëmbor, me qëllim që të sigurohej rrjedhja e ujit për sistemet e ftohjes së termocentralit bërthamor të Cernavodës. Një sfidë e ngjashme lidhet me centralin bërthamor të Paksit në Hungari, i cili po ashtu varet nga uji i lumit për ftohje.
Pasojat e kësaj thatësire janë të gjithanshme:
- Logjistika: Anijet e mallrave operojnë me kapacitet shumë të reduktuar, shpesh duke transportuar vetëm një të pestën e ngarkesës së zakonshme, çka rrit ndjeshëm kostot për industritë e çelikut, kimikateve dhe produkteve të naftës.
- Bujqësia: Mungesa e ujitjes po shkakton dëme të mëdha në të korrat e drithërave në Francë, Itali, Gjermani dhe Evropën Lindore.
- Ekosistemet: Ngrohja e ujit redukton oksigjenin, duke rrezikuar ngordhjen masive të peshqve dhe dëmtimin e habitateve për midhjet dhe kafshët jovertebrore.
Furnizimi me ujë të pijshëm gjithashtu kërcënohet pasi rënia e niveleve ndikon në procesin e filtrimit bregor dhe rrit përqendrimin e ndotësve. Sipas ekspertëve, përballimi i situatës kërkon investime që mund të arrijnë miliarda euro deri në vitin 2035. Përderisa po diskutohen masa si thellimi i shtretërve, organizatat mjedisore propozojnë rivendosjen e zonave natyrore dhe ligatinave si një zgjidhje më e qëndrueshme për mbajtjen e lagështisë në peizazh.