Familjarët e Erona Coklit, Marigona Osmanit dhe Donjeta Pajazitajt rrëfejnë për humbjen e tyre dhe kërkojnë që institucionet t’i trajtojnë seriozisht kërkesat për ndihmë. Vrasja e Arlinda Zekajt më 25 tetor, pasi ajo kishte raportuar rrezikun që i kanosej te institucionet përgjegjëse, ua ka rikthyer kujtimet familjarëve të grave të vrara.
Rrëfimi i nënës së Erona Coklit
Milihate Cokli, nëna e Erona Coklit, të vrarë nga ish-bashkëshorti në vitin 2024, thotë se kishte kërkuar ndihmë institucionale për ta mbrojtur vajzën, por shqetësimet e saj nuk ishin marrë seriozisht. Ajo kujton se kishte shkuar në vendin e punës së Eronës, ku, sipas saj, ish-partneri nuk e linte të qetë vajzën. Erona e kishte përqafuar dhe i kishte thënë: “Nënë, ky nuk më lë rehat”.
Cokli thotë se më pas ishte drejtuar në polici për të raportuar kërcënimet. Sipas rrëfimit të saj, një hetuese e kishte pyetur se çfarë nëne ishte që nuk e linte vajzën të vendoste vetë. Cokli thotë se ishte larguar duke qarë, pasi kishte shpjeguar se kishte frikë për sigurinë e së bijës.
Vrasja e Eronës e ka ndryshuar përgjithmonë jetën e familjes. Cokli kujdeset për nipin e saj, djalin që Erona la pas. Ajo thotë se nuk ndien se është vendosur drejtësi për të bijën dhe e cilëson të ulët dënimin prej 24 vjetësh burgim për vrasësin. Cokli u kërkon institucioneve të ndryshojnë mënyrën si i trajtojnë gratë dhe familjarët që kërkojnë ndihmë.
Familja e Marigona Osmanit
Valdete Osmani, nëna e Marigona Osmanit, të vrarë në moshën 18-vjeçare në vitin 2021, thotë se familja kishte kërkuar ndihmë nga policia para tragjedisë, por nuk ishte marrë seriozisht. Ajo nuk mund të thotë nëse një reagim institucional do ta kishte ndryshuar përfundimin, por kërkon që çdo ankesë dhe shqetësim të trajtohet me seriozitet dhe në kohë.
Osmani përshkruan edhe vështirësinë e procesit gjyqësor, gjatë të cilit familja është përballur vazhdimisht me rrethanat e vdekjes së vajzës. Ajo thotë se e kujton Marigonën çdo ditë, përfshirë buzëqeshjen, sytë ngjyrë kafe dhe ëndrrat që vajza nuk arriti t’i realizojë.
Gjashtë javë pritje për Donjetën
Për Shkëlqim Pajazitajn, vëllain e Donjetës, periudha më e rëndë ishin gjashtë javët kur familja nuk dinte ku ndodhej ajo. Trupi i Donjetës u gjet në dhjetor të vitit 2015, ndërsa autori i vrasjes ende nuk është identifikuar. Pajazitaj thotë se gjetja e saj solli njëfarë lehtësimi, pasi familja e dinte se kishin përfunduar vuajtjet dhe keqtrajtimet që ajo kishte përjetuar.