Në një shkrim të botuar më 17 tetor 2026 në disa media shqiptare, Fatos Çoçoli u bën thirrje të rinjve të mos bëhen mburojë e dhunës gjatë protestave në Tiranë. Ai pyet nëse forca e një proteste matet me dëmin e shkaktuar dhe përmend 18 degë bankash të sulmuara e të shkatërruara, dyqane celularësh të plaçkitura, qindra biznese të dëmtuara dhe institucione shtetërore të dhunuara e të djegura.
Sipas Çoçolit, forca e protestës matet me ndryshimin që arrin të sjellë, jo me dëmin që shkakton. Ai shkruan se protestat mund të sfidojnë padrejtësitë, të artikulojnë kërkesa dhe t’u kërkojnë llogari institucioneve pa shkatërruar kryeqytetin, dëmtuar bizneset apo sulmuar bankat. Autori përmend katër ditë e mbrëmje trazirash në qendër të Tiranës dhe ngre pyetjen se ku mbaron protesta qytetare e studentore dhe ku nis dhuna që rrezikon kauzën e saj.
Shkrimi thekson se të rinjtë kanë të drejtë të kundërshtojnë qeverinë, të denoncojnë korrupsionin, të kërkojnë llogaridhënie dhe të refuzojnë politikat që i konsiderojnë të padrejta. Megjithatë, sipas autorit, këto të drejta nuk e bëjnë të pranueshme dhunën ndaj institucioneve, dëmtimin e bizneseve apo frikësimin e qytetarëve që nuk kanë përgjegjësi për problemet kundër të cilave protestohet.
Çoçoli shkruan se Tirana është kryeqyteti i të gjithë shqiptarëve, jo pronë e një partie, qeverie, opozite apo grupi protestuesish. Ai vë në dukje se pasojat e dhunës mund të jenë të ndryshme për bizneset: një vitrinë e thyer ose filial i djegur mund të jetë kosto e përballueshme për një sipërmarrje të madhe, ndërsa djegia e një kioske mund t’i kushtojë një tregtari të vetëpunësuar kursimet e jetës dhe mundësinë për të mbajtur familjen.
Sipas autorit, disa qindra protestues nuk mund të përfaqësojnë automatikisht të gjithë rininë shqiptare ose vullnetin e qytetarëve. Ai argumenton se kur persona që kryejnë akte dhune fshihen pas turmës dhe protestuesve, përgjegjësia individuale mund të humbasë në anonimitetin kolektiv. Në përfundim, Çoçoli u kërkon organizatorëve të mbajnë të qarta kauzën dhe mesazhet politike të protestës dhe të mos lejojnë që dhuna të zëvendësojë argumentin.