Debatet brendshme në Partinë Socialiste kanë kaluar nga zëra korridoresh në realitet publik. Episodet e fundit, me qëndrimet e Elisa Spiropali dhe heshtjen e një pjese të deputetëve, nxjerrin në pah një klimë me pasiguri, mosbesim dhe frikë.
Frika reflektohet në komunikimin e deputetëve: biseda të mbyllura, tavolina të vogla, shmangie e deklaratave publike dhe kujdes për çdo fjalë. Kjo heshtje flet më shumë se çdo deklaratë për gjendjen reale brenda shumicës.
Disa figura të dikurshme të forta, të konsideruara "tigra" në kohën kur Erion Veliaj drejtonte Bashkinë e Tiranës, tani janë të tërhequra dhe pothuajse të padukshme. Mbështetja publike ndaj Veliaj-it, i cili përballet me situatën e tij, mbetet minimale.
Në këtë kontekst dallohet grupimi pranë Belinda Balluku, që ruan prani më të fortë në mbështetje të saj. Pjesa tjetër e partisë mban neutralitet të ftohtë, pa qëndrim të qartë as në mbështetje e as në distancim.
Burimet theksojnë se problemi kryesor nuk është përplasja mes individëve, por kultura politike e interesit. Kjo kulturë ofron mbështetje kur dikush është i fortë dhe kthehet në indiferencë në momente vështira. Qëndrimi i Elisa Spiropali perceptohet si akt guximi në një ambient ku të tjerët kanë zgjedhur heshtjen.