Sipas një studimi të publikuar nga Systemiq, në bashkëpunim me institucione si ICIMOD dhe G.B. Pant National Institute, akullnajat e Himalajeve po humbasin masë me ritme dukshëm më të shpejta se një dekadë më parë. Kjo shkrirje po krijon liqene akullnajore të paqëndrueshme, të cilat kërcënojnë sigurinë e miliona banorëve që jetojnë në zonat poshtë tyre.
Katastrofa më e fundit ndodhi në fund të muajit gusht, kur shembja e një akullnaje përgjatë kufirit Nepal-Tibet shkaktoi rrëshqitje masive dhe përmbytje. Shifrat zyrtare tregojnë për të paktën 1,300 persona të vdekur dhe më shumë se 5,300 të zhdukur në Nepal dhe në rajonin e Tibetit në Kinë. Kjo ngjarje ka theksuar nevojën për monitorim më të rreptë, pasi nga rreth 40,000 akullnaja që ndodhen në sistemin Hindu Kush-Himalaje, vetëm 21 prej tyre monitorohen aktualisht në terren.
Ekspertët paralajmërojnë se rajoni po i afrohet të ashtuquajturit “kulmi i ujit”, pas të cilit prurjet e lumenjve pritet të bien ndjeshëm, duke rrezikuar furnizimin me ujë për qindra miliona njerëz në Azinë e Jugut. Në Indi, ku rajoni i Himalajeve mbështet më shumë se 20% të Prodhimit të Brendshëm Bruto (PBB), ndikimi ekonomik pritet të jetë mjaft i ndjeshëm. Për më tepër, rajoni i Himalajeve konsiderohet tejet i ekspozuar, pasi pavarësisht se përbën rreth 18% të territorit indian, ai është përgjegjës për rreth 35% të fatkeqësive natyrore në këtë vend. Në total, në Indi janë identifikuar 200 liqene akullnajore me rrezik të lartë, nga të cilët 56 klasifikohen si me “rrezik shumë të lartë”.