Jakup Krasniqi, ish-kryeparlamentar dhe ish-zëdhënës i UÇK-së, mbajti fjalën përmbyllëse më 18 shkurt 2026 në Dhomët e Specializuara të Kosovës në Hagë, në ditën e fundit të deklaratave përmbyllëse të gjyqit ndaj ish-krerëve të UÇK-së.
Ai mbante një kollarë të zbukuruar me shqiponja dhe filloi duke uruar qytetarët e Kosovës për 18-vjetorin e Pavarësisë, të festuar një ditë më parë.
Deklarata kryesore
Krasniqi u shpreh se qëndron para trupit gjykues "jo si kriminel që përshkruan aktakuza e Prokurorisë, por si njeri i lindur dhe i kalitur në luftëra për dinjitet njerëzor nga një popull që refuzoi të zhdukej nga politikat e krimit dhe gjenocidit të Serbisë". Ai nënvizoi se pjesën më të madhe të jetës e ka kaluar i udhëhequr nga bindja se qeniet njerëzore meritojnë të jetojnë në liri.
Burgimi dhe të drejtat e njeriut
Krasniqi e cilësoi burgimin e tij si të padrejtë dhe të panevojshëm. Ai tha se ka kaluar më shumë se 5 vite në paraburgim në Hagë, plus 10 vite nga 1981 deri në 1991, duke e bërë totalin 16 vite nga 75 të jetës së tij. Ai deklaroi se i janë mohuar të drejtat e njeriut të garantuara nga Konventa Evropiane për të Drejtat e Njeriut, veçanërisht e drejta për të jetuar në liri, pranë familjes dhe në atdheun e lirë, sidomos në fazën e fundit të jetës.
Lufta e UÇK-së dhe akuzat
Ai theksoi se lufta e UÇK-së nuk synoi shkatërrimin e një kombi tjetër, etnie apo feje, por vetëm lirimin e Kosovës, demokracinë, barazinë dhe drejtësinë. Çdo akuzë ndaj tyre e konsideroi vazhdim të gënjeshtrave të regjimit serb dhe ndërtuar mbi narrativat e atyre që shkaktuan luftërat në ish-Jugosllavi brenda një dekade. Krasniqi tha se drejtësia nuk mund të ndërtohet mbi gjuhën e ish-shtypësve, por mbi prova të besueshme dhe të vërtetën.
Ai kujtoi daljen publike më 11 qershor 1998, pa maskë si zëdhënës i UÇK-së, pas masakrave serbe në Likoshan dhe Prekaz, ku humbën jetën 83 civilë, shumica gra, fëmijë e të moshuar. Krasniqi deklaroi se rrezikoi jetën e tij, jo të të tjerëve, që nga 1972-1973, së bashku me familjen dhe bashkëkombasit.
Ai kërkoi nga gjykata të shikojë provat në mënyrë objektive dhe të mos ngatërrojë pasojën me shkakun, duke u bërë thirrje të mbajë parasysh krimet dhe persekutimet serbe.
Përditësime
Jakup Krasniqi mohoi rolet, autoritetin dhe përgjegjësinë e atribuara nga prokuroria në fjalën e tij përmbyllëse në gjyqin e Hagës për UÇK-në. Ai deklaroi se figura e përshkruar nuk përputhet me të (Burim 6). Krasniqi përmendi ndërhyrjen e NATO-s kundër krimeve serbe ndaj shqiptarëve dhe rolin e UÇK-së për paqen gjatë e pas luftës (Burim 5, 6). Ai kërkoi nga gjykata të shqyrtojë çdo provë me durim, duke thënë se nuk do të gjejë 'ndërmarrje të përbashkët kriminale' (Burim 4, 5). Krasniqi shton masakrën në Qirez krahas Likoshanit dhe Prekazit (Burim 1). 'Nëse liria është krim, historia do të dënohet!', deklaroi ai, duke shprehur krenari për veprimtarinë politike pa dëshmitarë kundër (Burim 2, 5).
Jakup Krasniqi deklaroi në fjalën përmbyllëse në Gjyqin e Hagës për UÇK-në se lufta e tyre nuk ishte unike.
"Çdo komb që ka kërkuar lirinë nga një pushtim i paligjshëm është përballur me akuza se rezistenca është kriminale," tha ai.
Ai referencoi të drejtën ndërkombëtare, që pohon se popujt në rrezik persekutimi sistematik nuk janë armiq të drejtësisë.
Krasniqi theksoi se nuk luftuan për kontroll territorial për dominim, lakmi apo përfitim kriminal.
"Zëri im qëndronte për lirinë, për atë që besova se kërkonte fisnikëria njerëzore," shtoi ai.
"Qëndroj para jush ashtu si kam qëndruar gjithë jetën, i përgjegjshëm dhe pa frikë për të vërtetën," përfundoi.