Gjykimet për krime lufte nuk mjaftojnë që një shoqëri të përballet me të kaluarën, sipas Denisa Kostovicova, profesoreshë në Shkollën Ekonomike të Londrës (LSE). Ky qëndrim u artikulua në një intervistë për emisionin “Uvid” të Radios Evropa e Lirë, pas protestave në Kosovë të shkaktuara nga aktgjykimi i Gjykatës Speciale në Hagë ndaj ish-udhëheqësve të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës (UÇK).
Ish-presidenti Hashim Thaçi, si dhe Jakup Krasniqi, Kadri Veseli dhe Rexhep Selimi, u dënuan për krime të kryera në periudhën prill 1998 – qershor 1999, përfshirë ndalimin e paligjshëm, trajtimin mizor, torturën dhe vrasjen. Sipas gjykatës, në mesin e viktimave kishte shqiptarë që konsideroheshin kundërshtarë, persona që dyshoheshin për bashkëpunim me autoritetet serbe, si dhe serbë e romë. Gjykata konstatoi se 96 prej personave që iu nënshtruan torturës u vranë. Të katër të dënuarit gëzojnë të drejtën e ankimit.
Analiza mbi konfliktet asimetrike
Kostovicova vërejti se në konfliktet e ish-Jugosllavisë ekziston një dinamikë asimetrike, ku pala shqiptare në Kosovë ishte më e dobët përballë asaj serbe. Ajo theksoi se kjo ndjesi e fortë e të qenët viktimë, e rrënjosur në diskriminimin e dekadave të kaluara, bën që palët të mendojnë se u është bërë padrejtësi përmes aktgjykimeve.
Sipas profesoreshës, krahas gjykimeve për krime lufte, nevojiten mekanizma të tjerë për përballjen me të kaluarën, siç janë komisionet e së vërtetës. Ajo krahasoi mbështetjen për ish-udhëheqësit e UÇK-së me funeralin e Ratko Mlladiqit në Beograd, duke nënvizuar kufizimet e gjykimeve ndërkombëtare në ndryshimin e narrativave historike në rajon.