Në një editorial të publikuar në Java News më 4 prill 2026 dhe në Mapo më 3 prill 2026, gazetari Preç Zogaj trajton disidencën brenda Partisë Socialiste (PS) të drejtuar nga Edi Rama.
Zogaj vë në dukje se fjala "disidencë" në Shqipërinë pas 1990-ës lidhet zakonisht me kundërshtimin ndaj regjimit komunist. Megjithatë, ajo manifestohet edhe në regjimin shumëpartiak kundër homogjenizmit partiak, sundimit absolut të liderit dhe injorimit të rregullave.
Buisjet periodike të disidencës kanë shoqëruar jetën politike shqiptare. Dy partitë kryesore, Partia Demokratike (PD) dhe PS, i kanë trajtuar ato në mënyra të ndryshme: nxjerrja e "shpatës" i ka dobësuar, ndërsa trajtimi i kritikës si vlerë i ka forcuar.
Edi Rama erdhi në krye të PS-së si disident brenda saj në kohën kur e drejtonte Fatos Nano. Kjo zgjedhje e pasuesit të ndryshëm ishte përcaktuese për rikthimin e PS-së në pushtet.
Rama drejton PS-në prej më shumë se dy dekadash, në mandatin e katërt. Ai e ka mbajtur partinë të bashkuar me përtëritje, pa rebelime publike të mëdha. Rastet e rralla të disidencës kanë përfunduar me largime të përkohshme ose në heshtje.
Zogaj shton se Rama, i fuqizuar nga pushteti dhe peshqeshët e opozitës, është imponuar si figurë dominuese në parti, duke i dhënë PS-së pikën takimi me botën.