Aktiviteti i shteteve autoritare për të ndjekur kundërshtarët politikë përtej kufijve të tyre është shndërruar në një shqetësim në rritje për vendet perëndimore. Një shembull i qartë është rasti i Milad Pourtalebian, një 32-vjeçar iranian që jeton në Saskatun, Kanada. Në fillim të marsit, apartamenti i tij u bastis, ku ndër të tjera u gjet një thikë kuzhine që mbante të ngulur në mur një kapele me mbishkrimin "Make Iran Great Again". Ky incident pasoi një sërë kërcënimesh në internet pas angazhimit të tij në tubime të opozitës iraniane.
Metodat e represionit dhe mbikëqyrjes
Sipas të dhënave, represioni transnacional përdor mjete të sofistikuara teknologjike për të shënjestruar disidentët. Shërbimi kanadez i verifikimit të fakteve, Factnameh, thekson përdorimin e platformave si Alaj, ku janë regjistruar rreth 1.600 persona, dhe Goorkan (Gërmuesi i Varreve), që shërbejnë për publikimin e të dhënave personale të kundërshtarëve. Televizioni shtetëror iranian ka përdorur këto lista për të kërcënuar disidentët me sekuestrim të pasurive dhe pezullim të shërbimeve konsullore.
Ndërkohë, shërbimet e inteligjencës në SHBA, Britani dhe Holandë kanë raportuar për një fushatë globale kibernetike. Byroja Federale e Hetimeve (FBI) njoftoi përdorimin e programit keqdashës Heavygram për të shënjestruar gazetarë dhe grupe opozitare iraniane në nivel ndërkombëtar.
Vlerësimet e Freedom House
Sipas Yana Gorkhovskaia, drejtuese në organizatën Freedom House, Kina, Irani dhe Rusia renditen ndër 10 shtetet kryesore që kryejnë represion transnacional. Ndërsa Kina vlerësohet si shteti që kryen më shumë veprime të këtij lloji, Rusia cilësohet si vendi më i dhunshëm në aspektin e atentateve dhe sulmeve fizike. Raste të njohura përfshijnë helmimet e dezertorëve Aleksandr Litvinenko dhe Sergei Skripal, si dhe sulmin ndaj aktivistit Leonid Volkov.