Pas pesë muajve nga fillimi i konfliktit në Lindjen e Mesme, Shtetet e Bashkuara po ndjekin një qasje të përmbajtur ndaj Iranit. Presidenti Donald Trump deklaroi se administrata e tij po zhvillon negociata të pjesshme me Teheranin, duke u përqendruar në presionin ekonomik mbi Republikën Islamike, e cila përballet me inflacion të lartë dhe vështirësi në financimin e forcave të saj ushtarake.
Mosmarrëveshjet për Ngushticën e Hormuzit
Qendra e tensionit vazhdon të jetë Ngushtica e Hormuzit, rruga detare përmes së cilës kalonte rreth 20% e furnizimeve globale me naftë dhe gaz natyror. Irani ka vendosur kushte të rrepta për rihapjen e saj, duke kërkuar:
- Përfundimin e përhershëm të luftës dhe heqjen e bllokadës detare amerikane;
- Tërheqjen e trupave ushtarake nga rajoni;
- Kompensimin financiar për dëmet e luftës dhe zhbllokimin e aseteve të ngrira.
Ndërkohë, raportohet se Irani ka arritur një marrëveshje me Omanin për administrimin e përbashkët të Ngushticës, por zbatimi i saj mbetet i lidhur me pranimin e këtyre kushteve nga Uashingtoni.
Kapacitetet ushtarake dhe ndikimi rajonal
Analizat e qendrës CSIS dhe të dhënat e raportuara nga Reuters tregojnë se kapacitetet ushtarake amerikane kanë pësuar rënie për shkak të konsumit të lartë të municioneve. Gjatë periudhës shkurt-korrik, janë përdorur rreth 65% e interceptorëve Patriot dhe një pjesë e konsiderueshme e raketave Tomahawk dhe ATACMS. Gjenerali Dan Caine ka paralajmëruar privatisht se sulmet ajrore të vetme nuk mjaftojnë për arritjen e objektivave dhe se përshkallëzimi mbart rreziqe të larta.
Ndërkohë, vendet fqinje, si Arabia Saudite, Turqia dhe Pakistani, kanë ndërmarrë hapa për të forcuar sigurinë rajonale në mënyrë të pavarur, duke nënshkruar një marrëveshje mbrojtjeje në Mekë.
Përditësime
Zëdhënësi i Ministrisë së Jashtme iraniane, Ismail Baghaei, mohoi ekzistencën e negociatave direkte me Shtetet e Bashkuara, duke saktësuar se komunikimi zhvillohet vetëm përmes ndërmjetësve si një 'lojë shahu' diplomatike. Presidenti Donald Trump deklaroi se po zbaton një strategji të presionit ekonomik ndaj Teheranit për shkak të krizës financiare dhe inflacionit në vend, duke preferuar këtë qasje ndaj përshkallëzimit ushtarak të drejtpërdrejtë.