Sipas raportit më të fundit të Organizatës Botërore Meteorologjike (WMO), viti 2025 ishte një nga periudhat më të thata për lumenjtë në 35 vitet e fundit. Studimi vlerëson se sasia e përgjithshme e ujërave të ëmbla në tokë, duke përfshirë ujërat nëntokësore, liqenet, lumenjtë, borën dhe akullin, ishte rreth 42% nën nivelin normal global.
Ndikimi i ndryshimeve klimatike
Ndryshueshmëria e ciklit të ujit po shkakton kalime të shpejta midis thatësirave ekstreme dhe përmbytjeve. Wayne Jenkinson, drejtor i Divizionit të Hidrologjisë dhe Kriosferës në WMO, theksoi se ndryshimet klimatike, rritja e kërkesës nga popullsia dhe ndryshueshmëria natyrore janë faktorët kryesorë të këtij trendi rënës, i cili ka qenë i vazhdueshëm që prej periudhës 2014–2016.
Sekretarja e përgjithshme e WMO, Celeste Saulo, e krahasoi situatën me shterimin e një “llogarie kursimi” që dikur shërbente si mbrojtje për vitet e thata. Raporti evidenton se:
- Gati dy të tretat e puseve të monitoruara kishin nivele uji nën mesataren afatgjatë.
- Për të katërtin vit radhazi, të 19 rajonet kryesore akullnajore në botë shënuan humbje të masës së akullit.
- Viti 2025 renditet ndër tre vitet me prurjet më të ulëta lumore në tri dekadat e fundit.
Pasojat rajonale dhe ekonomike
Presioni mbi sistemet ujore ka pasur ndikime të drejtpërdrejta në sektorë të ndryshëm. Gjatë verës, nivelet e ulëta të lumit Danub kufizuan funksionimin e reaktorëve bërthamorë në Hungari dhe Rumani, pasi uji nuk mjaftonte për proceset e ftohjes. Përderisa Evropa Qendrore dhe Lindore u përballën me mungesë të theksuar të ujërave nëntokësore, pjesë të tjera, si disa zona në Azinë Jugore, përjetuan sasi të tepërta uji, duke dëshmuar paqëndrueshmërinë e ciklit hidrologjik global.