Sipas të dhënave të INSTAT për vitin e kaluar, 26.2% e fëmijëve të moshës 0–17 vjeç në Shqipëri ishin në rrezik varfërie, krahasuar me 14% të personave mbi 65 vjeç. Të dhënat e Anketës së të Ardhurave dhe Nivelit të Jetesës tregojnë se treguesi për grupmoshën 18–64 vjeç ishte 18.5%. Rreziku i varfërisë relative, që lidhet me të ardhurat familjare nën kufirin përkatës, bie me rritjen e moshës.
Fëmijët nuk kanë të ardhura të tyret dhe niveli i jetesës së tyre varet nga të ardhurat e prindërve ose të anëtarëve të tjerë të familjes. Në familjet me disa fëmijë, të ardhurat nga puna duhet të mbulojnë nevojat e më shumë personave. Kur punon vetëm njëri prind, pagat janë të ulëta ose punësimi është i paqëndrueshëm, rritet rreziku që të ardhurat për frymë të bien nën kufirin e varfërisë.
Shpenzimet për ushqim, veshmbathje, arsim, transport dhe kujdes shëndetësor ushtrojnë presion mbi buxhetet familjare. Megjithatë, treguesi i INSTAT mat varfërinë mbi bazën e të ardhurave, jo drejtpërdrejt të shpenzimeve.
Një pjesë e madhe e të moshuarve kanë të ardhura të rregullta nga pensionet, edhe pse shuma e tyre shpesh është e ulët. Familjet me një ose dy pensionistë mund të kenë më pak persona në varësi ekonomike. Kjo nuk do të thotë domosdoshmërisht se të moshuarit kanë standard më të mirë jetese: matja krahason të ardhurat me nivelin e përgjithshëm në vend dhe nuk tregon drejtpërdrejt aftësinë për të përballuar të gjitha nevojat.
Të dhënat tregojnë se vajzat kanë rrezik pak më të lartë varfërie se djemtë. Te personat mbi 65 vjeç, 15.1% e grave ishin në rrezik varfërie, kundrejt 12.9% të burrave.
Të ardhurat e pamjaftueshme mund të kufizojnë mundësitë e fëmijëve për ushqyerje cilësore, arsim dhe zhvillim, si dhe të rrisin rrezikun që pabarazitë të përcillen nga një brez te tjetri. Të dhënat sugjerojnë se ulja e varfërisë së fëmijëve kërkon rritje të të ardhurave nga puna dhe politika mbështetëse për familjet me fëmijë, veçanërisht ato me të ardhura të ulëta dhe shumë persona në varësi ekonomike.