Albulena Haxhiu, kryetare e Kuvendit të Kosovës, foli në seancën solemne për shënimin e 28-vjetorit të Epopesë së UÇK-së.
Ajo u ndal te ngjarjet e 5, 6 dhe 7 marsit 1998, kur shtëpia e familjes Jashari në Prekaz u kthye në qendër të një përballjeje që ndryshoi historinë. "Në marsin e 1998, shtëpia e Jasharëve ishte si shtëpitë e tjera në Kosovë. Një oborr i zakonshëm, mure të ngritura me shumë mund. Një prag që hapej e mbyllej çdo ditë për fëmijë që hynin e dilnin, gra e burra që mbanin familjen dhe shtëpinë", tha Haxhiu.
Sipas saj, në agimin e 5 marsit, forca të shumta policore dhe ushtarake serbe izoluan fshatin, zunë pozicione me mjete të blinduara dhe artileri të rëndë. Një aparat i tërë shtetëror dhune u përqendrua para familjes Jashari. Shtëpia u rrethua, rrugët u bllokuan dhe lëvizja u ndërpre. Komandanti Adem Jashari dhe anëtarët e tjerë të familjes dinin se çfarë dite kishte ardhur.
Haxhiu theksoi se në ato tre ditë luftime, historia e Kosovës kaloi përmes qëndresës së Jasharëve dhe vendosmërisë për të mos u larguar nga toka e tyre. Në shtëpi ishin Adem Jashari dhe Hamëz Jashari, prindërit Shaban e Zahide, gratë dhe fëmijët, të gjithë bashkë krah për krah. Askush nuk u largua. Gra dhe burra luftuan e qëndruan. Çdo dhomë e çdo oborr u kthye në vijë mbrojtjeje.
"Çdo shpërthim dhe çdo krisme u bë betejë për liri. Lufta e atyre tri ditëve nuk ishte vetëm për një familje, ishte për një popull që kërkonte të mos dorëzohej, të mos nënshtrohej", shtoi ajo. Në fund të betejës u vranë të moshuar, burra e gra në moshën e forcës, si dhe fëmijë. Sakrifica e tyre mbeti themeli i kujtesës dhe i lirisë.