Plarent Ndreca shkruan se mosmarrja e një vendimi nga Gjykata Kushtetuese krijoi një precedent të ri kushtetues më 6 shkurt 2026. Pa arritur shumicën e kërkuar, Gjykata la në fuqi mundësinë që një gjyqtar i shkallës së parë të pezullojë ushtrimin e funksioneve kushtetuese, si ai i ministrit.
Ndreca thekson se çështja nuk lidhet me individë të caktuar, por me funksionin kushtetues si institucion. Mosvendimi ndryshon balancën e pushteteve, duke varur pushtetin ekzekutiv nga ai gjyqësor dhe duke transformuar arkitekturën e republikës parlamentare.
Precedenti lejon pezullimin e një ministri, të gjithë Këshillit të Ministrave apo edhe Presidentit të Republikës, pasi Kushtetuta nuk parashikon shprehimisht pezullimin e këtyre funksioneve. Nëse mungesa e parashikimit shihet si hapësirë për ndërhyrje, asnjë funksion kushtetues nuk mbetet i mbrojtur plotësisht.
Gjykata Kushtetuese u nda në dy qëndrime, me nga katër gjyqtarë për secilin. Qëndrimi i parë pretendon se pezullimi i ministrit kërkon autorizim paraprak nga Kuvendi, sipas nenit 242, paragrafi 2, të Kodit të Procedurës Penale, që garanton mbrojtje të ngjashme si për deputetët.