Shtetet e Bashkuara dhe Irani ranë dakord për një armëpushim dyjavor, të ndërmjetësuar nga Pakistani. Marrëveshja bazohet në rihapjen e Ngushticës së Hormuzit nga Irani. Njoftimi erdhi më pak se dy orë para se të skadonte afati i vendosur nga presidenti amerikan Donald Trump, në orën 20:00 të datës 7 prill 2026.
Tregjet globale u rritën, ndërsa çmimet e naftës ranë. Liderë nga e gjithë bota shprehën lehtësim. Megjithatë, armëpushimi po dëshmon të jetë i brishtë. Sulme nga Irani u raportuan në shtetet arabe të Gjirit Persik, vetëm pak orë pasi ndalesa e armiqësive hyri në fuqi. Izraeli vazhdoi sulmet në Liban ndaj Hezbollah-ut, grup i lidhur me Iranin, të cilin Uashingtoni e konsideron organizatë terroriste.
Bisedimet në Islamabad për një marrëveshje të përhershme paqeje do të fillojnë më 10 prill. Të dyja palët kanë deklaruar se armëpushimi është i përkohshëm dhe nuk përbën përfundim të luftës.
Tre faktorë që mund ta përcaktojnë paqen
Burimet identifikojnë tre elementë kryesorë që do të përcaktojnë nëse armëpushimi do të çojë në paqe të qëndrueshme apo vetëm në një pushim luftimesh. I pari lidhet me gjendjen e Ngushticës së Hormuzit.
Ngushtica është një kalim i ngushtë midis Iranit dhe Omanit, me një kanal transporti detar prej 3.7 kilometrash. Përmes saj kalon afërsisht një e pesta e naftës dhe gazit të lëngshëm natyror në botë, tradicionalisht pa pengesa apo taksa. Kjo epokë tani mund të ketë mbaruar.
Korniza e armëpushimit përfshin një dispozitë që lejon Iranin dhe Omanin të mbledhin tarifa transiti nga anijet. Kjo është pa precedent, pasi Konventa e Kombeve të Bashkuara mbi Ligjin e Detit ndalon qartazi shtetet me ujëra territoriale në ngushticë të vënë tarifa për kalimin. Sistemi i Iranit, i zhvilluar nga trupat e Gardës Revolucionare Islamike (IRGC), është i përpunuar dhe përfshin rangim për shtetet.