Në protestën kombëtare të Partisë Demokratike para Kryeministrisë më 20 shkurt 2026, deputetja Jorida Tabaku mbajti një fjalim ku kujtoi rrëzimin e monumentit të diktatorit Enver Hoxha më 20 shkurt 1991, 35 vjet më parë.
Ajo e cilësoi atë ngjarje si çast kthese historike, fund të një diktature të pamëshirshme dhe triumf të lirisë mbi errësirën. "Të gjithë diktatorët bien, të gjithë autokratët bien. Monumentet e tyre rrëzohen nën këmbët e njerëzve të lirë. Drita e gjen rrugën e saj, liria triumfon gjithmonë", deklaroi Tabaku.
Sipas saj, njerëzit mund të gënjehen, binden ose tremben për pak kohë, por më në fund gjejnë kurajën për të rrëzuar pushtetin e një njeriu dhe për të vendosur pushtetin e njerëzve. Ajo theksoi se sot shqiptarët janë përsëri në shesh përballë një autokrati të rilindur, ku pakica sundon shumicën duke grabitur qytetarët dhe plaçkitur atdheun.
Tabaku tha se sistemi i dikurshëm i dhunës së Sigurimit dhe policisë është zëvendësuar me dhunën e korrupsionit. Ideologjia e regjimit ka ndërtuar një ekonomi që shërben vetëm klientëve dhe ofron mundësi për krimin. Industria dhe bujqësia janë në falimentim, familjet e thjeshta numërojnë qindarkat, shtresa e mesme shtypet, taksat rriten, ndërsa oligarkët dhe të korruptuarit bëjnë ligje për të mbrojtur njëri-tjetrin.
Ajo bëri thirrje për bashkim qytetar në front të gjerë, pavarësisht dallimeve, sepse ato që bashkojnë janë më të mëdha. "Shqipëria e lirë është e përjetshme", përfundoi Tabaku, duke theksuar se pasojat e korrupsionit varfërojnë shqiptarët, vrasin shpresën e të rinjve dhe boshatisin vendin.
Përditësime
Flamur Tabaku deklaroi në protestën e PD-së: "Korrupsioni është ideologjia e regjimit të sotëm."
Ai shtoi: "Monumentet e autokratëve janë gjithmonë të larta. Por fundi i tyre është gjithmonë nën këmbët e njerëzve të lirë."
Tabaku theksoi se Enver Hoxha për 50 vjet ndërtoi një mekanizëm të frikshëm survejimi, propagande dhe përndjekjeje.
Citate të tjera:
- "Ra pikërisht atëherë, kur ata mendonin se ishin më të fortë se kurrë!"
- "Atë ditë, shqiptarët gjetën guximin t'i shihnin në sy. T'i sfidonin përballë dhe t'u thoshin: Mjaft!"