Shqipëria është rast unikal në shkallë botërore, madje në gjithë historinë e njerëzimit, si vendi ku feja u ndalua me ligj nga viti 1967 deri në 1990.
Brezi para vitit 1967 përbën 27.2% të banorëve në moshë madhore, brezi i formuar gjatë periudhës së ateizmit shtetëror përbën 40.1%, ndërsa brezi pas rikthimit të lirisë së besimit përbën 32.7%.
Sipas një sondazhi të zhvilluar vitin e kaluar me mbështetjen e fondacionit gjerman Konrad Adenauer, vetëm 22.1% e banorëve të rritur agjërojnë ose mbajnë kreshmë rregullisht, me marzh gabimi statistikor +/-2.1%.
Frekuentimi i vendeve të kultit
Brezi i vjetër (65 vjeç e sipër) ka përqindjen më të lartë të frekuentimit të vendeve të kultit të paktën një herë në muaj, me 23.5%. Brezi i mesëm (40-64 vjeç) regjistron përqindjen më të ulët, me 19%.
Pothuaj gjysma e atyre që nuk besojnë në asnjë fe të caktuar shkojnë në kishë, xhami ose teqe me shpresën se kjo do t'i ndihmojë për problemet jetësore ose shëndetësore. Mbi gjysma e tyre deklarojnë se ekzistojnë raste kur kjo i ka ndihmuar ata ose të njohur të tyre.
Besimtarët e thellë
Vetëm 6.8% e të anketuarve konsiderohen thellësisht besimtarë të fesë së deklaruar. Kjo përqindje përcaktohet nga përgjigjet pozitive në të gjitha këto pyetje: shkojnë të paktën një herë në javë në vendet e kultit; mendojnë se gjërat në botë ndodhin nga vullneti i Zotit; mendojnë se njeriu është krijesë e Zotit; mendojnë se shpirti vazhdon të jetojë në botën e përtejme pas vdekjes; dhe mendojnë se shpërblimi ose ndëshkimi ndodh në varësi të mirave ose të këqijave që bën njeriu.