Sektori i transportit në Shqipëri përballet me sfida strukturore që kufizojnë zhvillimin ekonomik, tregtinë dhe potencialin turistik.
Raporti i Bankës Botërore thekson se shpenzimet publike për infrastrukturën e transportit zënë rreth 7.5 për qind të totalit të shpenzimeve publike, ndër më të lartat në rajon, ku afro 80 për qind u kushtojnë rrugëve. Megjithatë, investimet nuk kanë arritur efikasitet të qëndrueshëm dhe cilësi të mjaftueshme.
Rrjeti rrugor
Rrjeti rrugor, me gjatësi 15 mijë kilometrash, bart 98 për qind të trafikut të brendshëm të pasagjerëve. Pjesë të mëdha të tij, veçanërisht rrugët rurale dhe lidhjet rajonale, janë të amortizuara për shkak të mirëmbajtjes së dobët, mungesës së parametrave bashkëkohorë të sigurisë dhe lidhshmërisë së pamjaftueshme mes zonave ekonomike. Kjo pengon lëvizjen e njerëzve, mallrave, konkurrueshmërinë tregtare dhe flukset turistike.
Rritja e numrit të automjeteve me mbi 114 për qind në dekadën 2013–2023 ka rritur presionin mbi rrugët, duke përkeqësuar ndotjen urbane. Rreth 90 për qind e automjeteve janë më të vjetra se 10 vjet, duke shkaktuar trafike të rënduar, zhurmë, konsum të lartë karburanti dhe emetime dëmtuese.
Infrastruktura hekurudhore dhe detare
Mbi 70 për qind e linjave hekurudhore janë në gjendje të degraduar, duke kufizuar shpejtësinë, cilësinë e shërbimit dhe integrimin rajonal.
Transporti detar përpunon gati 55 për qind të volumit të mallrave dhe kërkon modernizim për t’u përshtatur me flukset tregtare në rritje.
Këto probleme, sipas raportit të datës 21 janar 2026, kërkojnë reforma urgjente për të përmirësuar funksionalitetin dhe qëndrueshmërinë e infrastrukturës.