Më 6 tetor 2026, Komisioni Evropian shpalosi orientimet e reja politike për të përshtatur strukturat e Bashkimit Evropian ndaj valës së ardhshme të zgjerimit. Komisionerja për Zgjerimin, Marta Kos, e cilësoi këtë nismë si një investim afatgjatë për paqen, sigurinë dhe mirëqenien e kontinentit. Për vendet më të avancuara, si Shqipëria, propozimi ofron akses të hershëm në përfitime si pagesat SEPA dhe zonat pa tarifa roaming, në këmbim të zbatimit të reformave dhe përafrimit me politikat e jashtme të BE-së.
Një shtyllë kryesore e paketës është thjeshtimi i procesit negociues përmes zëvendësimit të parimit të unanimitetit me votimin me shumicë të cilësuar, me synim shmangien e bllokimeve dypalëshe. Megjithatë, ekspertë si Geron Kamberi shprehin skepticizëm, duke e vlerësuar si paradoks kërkesën për unanimitet për të ndryshuar vetë rregullat e votimit. Nga ana tjetër, studiuesja Nina Vujanovic dhe Heather Grabbe theksojnë se kushtëzimi me përafrim strategjik shërben si mekanizëm për të kufizuar ndikimin e aktorëve të tretë, si Rusia, në vendet aspirante.
Ekspertët shprehin shqetësim për nivelin e përgatitjes së Shqipërisë. Studiuesi Blendi Çeka paralajmëron se mekanizmat mbikëqyrës pas anëtarësimit mund të çojnë në një status periferik me të drejta të cunguara. Dobësitë ekonomike, sfidat në kapacitetet audituese dhe problematikat me korrupsionin mbeten pengesa kryesore që e ekspozojnë vendin ndaj rrezikut të bllokimit të fondeve. Procesi mbetet i lidhur pazgjidhshmërisht me grup-kapitullin e parë, i cili mbulon sundimin e ligjit dhe institucionet demokratike, duke diktuar ritmin e të gjithë negociatave.