Dhoma e Specializuar e Gjykatës Kushtetuese në kuadër të Dhomave të Specializuara të Kosovës nxori më 23 tetor 2026 aktgjykimin për kërkesën e Pjetër Shalës. Ajo shpalli të papranueshme disa pjesë të ankesës, ndërsa për pjesën tjetër konstatoi se nuk kishte shkelje të Kushtetutës së Kosovës, Konventës Evropiane për të Drejtat e Njeriut apo Konventës Ndërkombëtare për të Drejtat Civile dhe Politike. Njoftimi për vendimin u publikua më 26 tetor.
Shala kishte ngritur pretendime për kohën e kaluar nga veprat penale të paraqitura në aktakuzë deri në gjykim, përdorimin e deklaratave të dhëna më herët, përmbajtjen e aktakuzës, bazën ligjore të veprave për të cilat u dënua dhe përcaktimin e dënimit. Disa pretendime u shpallën të papranueshme, ndër të tjera për shkak se nuk ishin shteruar mjetet juridike. Për pjesën tjetër, Dhoma vlerësoi se Shala kishte përfituar nga një proces gjyqësor ballafaques dhe se procedura, në tërësi, ishte e drejtë dhe joarbitrare.
Deklarata e marrë në Belgjikë
Një pjesë e kërkesës lidhej me deklaratat që Shala kishte dhënë para Tribunalit Penal Ndërkombëtar për ish-Jugosllavinë dhe Policisë Gjyqësore Federale të Belgjikës. Ai kundërshtoi veçanërisht përdorimin e një deklarate të marrë në Belgjikë më 2016, kur u mor në pyetje si i dyshuar pa iu vënë në dispozicion ndihma juridike.
Sipas aktgjykimit, Paneli i Apelit kishte konstatuar se Shala nuk ishte informuar për të drejtën për ndihmë juridike dhe se deklarata ishte marrë në shkelje të standardeve ndërkombëtare për të drejtat e njeriut. Megjithatë, Paneli i Apelit e kishte lënë në fuqi vendimin për ta konsideruar deklaratën të pranueshme, pasi nuk kishte gjetur tregues se ajo ishte e pabesueshme ose se kishte cenuar procesin.
Dhoma Kushtetuese vlerësoi se pranimi i një prove të marrë në shkelje të të drejtave të mbrojtjes nuk e bën vetvetiu të padrejtë të gjithë gjykimin. Shalës i ishin dhënë mundësi të shumta për ta kundërshtuar pranimin dhe përdorimin e deklaratave. Sipas shqyrtimit të aktgjykimit të shkallës së parë, deklarata e vitit 2016 nuk ishte përdorur për asnjë nga gjetjet e trupit gjykues dhe nuk kishte ndikuar në shpalljen e tij fajtor; dënimi ishte mbështetur në një numër të konsiderueshëm provash.
Baza ligjore dhe aktakuza
Për pretendimin se ndërmarrja kriminale e përbashkët dhe krimi i luftës i ndalimit arbitrar nuk kishin bazë të mjaftueshme ligjore në kohën përkatëse, Dhoma konstatoi se të dyja njiheshin në të drejtën zakonore ndërkombëtare. Ajo vlerësoi se burimet ligjore përkatëse ishin të disponueshme para kryerjes së veprave dhe se ishte e parashikueshme që Shala mund të mbahej penalisht përgjegjës mbi këto baza.
Dhoma shqyrtoi edhe pretendimet për mungesë hollësish në aktakuzë lidhur me anëtarët e ndërmarrjes kriminale të përbashkët dhe viktimat. Sipas saj, informacioni i dhënë i kishte mundësuar Shalës të kuptonte akuzat dhe të përgatiste mbrojtjen; hollësi të mëtejshme për viktimat i kishte marrë para gjykimit.
Ankesa për krahasimin e dënimit me raste të tjera u shpall e papranueshme për mosshterim të mjeteve juridike. Dhoma rikujtoi se Dhomat e Specializuara zbatojnë kornizën e tyre ligjore. Shala është dënuar me 13 vjet burgim për krime lufte, pasi Gjykata e Apelit ia uli dënimin fillestar prej 18 vjetësh.