Pas gjashtë muajsh konflikt me Shtetet e Bashkuara dhe Izraelin, në Teheran po zhvillohet një përplasje e fortë politike rreth rrugës që duhet të ndjekë Republika Islamike. Debati po krahasohet me vendimet e marra nga udhëheqësi suprem Ruhollah Khomeini gjatë luftës kundër Irakut të Saddam Husseinit. Asokohe, vendimi për të vazhduar luftën në vend të paqes shkaktoi një konflikt rraskapitës gjashtëvjeçar me kosto të lartë njerëzore.
Sot, udhëheqja iraniane është ndarë në dy kampe:
• Kampi pragmatist: Përfshin presidentin Masoud Pezeshkian, kryetarin e Parlamentit Mohammad Bagher Ghalibaf dhe ministrin e Jashtëm Abbas Araghchi. Ata argumentojnë se lufta duhet të përfundojë sa më parë për të shpëtuar ekonominë e goditur nga bllokada detare dhe për të thyer izolimin ndërkombëtar, duke theksuar se kjo është mundësia e fundit për të arritur një marrëveshje nga një pozicion force.
• Kampi i konservatorëve radikalë: Kjo palë refuzon negociatat, duke e parë Uashingtonin si aktor të pabesueshëm. Ata i referohen marrëveshjes bërthamore të vitit 2015, e cila u braktis nga Donald Trump, për të argumentuar se lëshimet nuk garantojnë siguri. Sipas tyre, Irani duhet të vazhdojë rezistencën.
Përplasja është thelluar me akuza të brendshme, ku konservatorët pretendojnë se zyrtarët po ekzagjerojnë krizën ekonomike për të manipuluar opinionin publik në favor të diplomacisë. Ndërkohë, strategjia e paparashikueshme e presidentit Donald Trump po fuqizon argumentet e atyre që kundërshtojnë marrëveshjen, ndërsa Udhëheqësi Suprem Mojtaba Khamenei vazhdon të mbajë një qëndrim të rezervuar.