Në shumë familje në Kosovë dhe rajon, sëmundjet mendore trajtohen si temë tabu. Edhe kur ekziston diagnoza, ajo shpesh nuk përmendet hapur për shkak të frikës nga paragjykimi dhe turpi shoqëror. Kjo heshtje nuk vjen nga mungesa e dijes, por nga shqetësimi për reputacionin familjar.
World Health Organization vlerëson se stigma dhe diskriminimi janë ndër pengesat kryesore që ndalojnë njerëzit të kërkojnë ndihmë për shëndetin mendor. Kjo dukuri vërehet veçanërisht në shoqëritë ku imazhi familjar ka rëndësi të lartë. Familjet përballen me dilemën nëse duhet të zbulojnë apo të fshehin sëmundjen, për të shmangur ndikimin në marrëdhëniet sociale, punësimin apo martesën.
Studimet tregojnë se fshehja e vazhdueshme rrit stresin brenda familjes dhe ndikon negativisht në mirëqenien emocionale të anëtarëve. American Psychological Association nënvizon se komunikimi i hapur dhe mbështetja familjare janë faktorë kyç në përmirësimin e rezultateve të trajtimit.
Edhe pse ndërgjegjësimi është rritur, stigma mbetet e pranishme. Shumë individë hezitojnë të kërkojnë ndihmë profesionale nga frika e etiketimit. National Institute of Mental Health shpjegon se trajtimi i hershëm i çrregullimeve mendore rrit ndjeshëm shanset për përmirësim dhe rikuperim, por stigma e vonon këtë proces.
Ekspertët paralajmërojnë se heshtja e familjeve përkeqëson problemin dhe shtyn trajtimin. Për të kuptuar stigmën, nuk mjafton qasja mjekësore; duhen marrë parasysh rrethanat shoqërore, kultura familjare dhe ndërtimi i imazhit publik.