Kryebashkiaku i Tiranës, Erion Veliaj, depozitoi më 20 janar 2026 një kallëzim penal në Prokurorinë e Juridiksionit të Përgjithshëm në Tiranë për veprën penale të falsifikimit të dokumenteve, sipas nenit 186 të Kodit Penal.
Kallëzimi lidhet me një dëftesë njoftimi gjyqësor në dosjen e Gjykatës së Posaçme të Apelit për Korrupsionin dhe Krimin e Organizuar (GJKKO). Në këtë dokument figuron një nënshkrim në emër të Veliaj, që tregon se ai ka marrë dijeni personalisht për një vendim të marrë nga gjyqtari Engert Pëllumbi më 20 tetor 2025. Ky vendim rrëzoi kërkesën e Veliaj për shpalljen e pavlefshme të veprimeve hetimore paraprake të SPAK.
Sipas kallëzimit, Veliaj deklaron se nënshkrimi nuk është i tij dhe krahasohet lehtësisht me nënshkrimet autentike të tij në dokumente zyrtare. Ai shton se vendimi nuk i është komunikuar asnjëherë personalisht as mbrojtësve të tij dhe nuk ka mbërritur në Institucionin e Ekzekutimit të Vendimeve Penale (I.E.V.P.) Durrës, ku ndodhet i paraburgosur. Ky fakt konfirmohet me shkresën nr. 218 prot., datë 14 janar 2026, nga i njëjti institucion.
Në kallëzim thuhet se mungesa e njoftimit real dhe nënshkrimi joautentik përbëjnë falsifikim të aktit të komunikimit, për të aktivizuar fiktivisht afatet procedurale për rekurs në Gjykatën e Lartë. Kjo cenon të drejtën kushtetuese për ankim dhe parimin e procesit të rregullt ligjor.
Kallëzimi kërkon:
• regjistrimin e menjëhershëm të procedimit penal;
• ekspertimin grafik të nënshkrimit;
• hetimin e zinxhirit të personave që kanë hartuar, administruar ose përdorur dokumentin;
• hetimin e çdo vepre tjetër penale, përfshirë shpërdorimin e detyrës.
Një kopje e kallëzimit i është dorëzuar gjithashtu Gjykatës së Lartë, si provë se afatet për rekurs nuk kanë filluar për mungesë njoftimi të vlefshëm.
Përditësime
Brilant Veliaj në kallëzimin e depozituar deklaron se "mungesa absolute e njoftimit real dhe ekzistenca e një dëftese me nënshkrim jo autentik përbëjnë provë të drejtpërdrejtë të falsifikimit të aktit të komunikimit, me qëllim aktivizimin fiktiv të afateve procedurale për ushtrimin e rekursit në Gjykatën e Lartë". Kjo synon, sipas tij, "humbjen e së drejtës së rekursit përmes përdorimit të një akti zyrtar të rremë" dhe cenon "sigurisë juridike".