Më 23 tetor 1871 lindi në Fishtë të Zadrimës At Gjergj Fishta, i njohur si “Homeri i letrave shqipe”. Në Lezhë, në 155-vjetorin e lindjes së tij, Biblioteka Publike “Gjergj Fishta” organizon veprimtari përkujtimore me libra, ekspozita dhe aktivitete kulturore kushtuar jetës dhe krijimtarisë së tij.
Fishta ndoqi shkollat françeskane në Troshan e Shkodër dhe studioi teologji, filozofi e gjuhë të huaja në seminare dhe institute françeskane në Sutjekë, Livno e Kreshevë. Më 1902 u emërua drejtor i shkollës françeskane në Shkodër, ku vendosi shqipen si gjuhë mësimi.
Si përfaqësues i shoqërisë letrare “Bashkimi”, mori pjesë në Kongresin e Manastirit, të mbajtur më 14–22 nëntor 1908 për të përcaktuar alfabetin shqip. Fishta u zgjodh kryetar i Komisionit të Alfabetit. Sipas Bota Sot, pas tri ditë diskutimesh, komisioni mbështeti dy alfabete: një formë të përshtatur të alfabetit të Stambollit dhe një alfabet të ri latin, pothuajse të njëjtë me atë të shoqërisë “Bashkimi”.
Në tetor 1913, Fishta themeloi të përmuajshmen françeskane “Hylli i Dritës”, kushtuar letërsisë, politikës, folklorit dhe historisë. Më 1916, së bashku me Luigj Gurakuqin, Ndre Mjedën dhe Mati Logorecin, luajti rol udhëheqës në Komisinë Letrare Shqype. Nga 5 dhjetori 1916 deri në nëntor 1918 botoi gazetën “Posta e Shqypniës”.
Në gusht 1919 ishte Sekretar i Përgjithshëm i Delegacionit Shqiptar në Konferencën e Paqes në Paris. Bota Sot raporton se më 1921 Fishta përfaqësoi Shkodrën në parlament dhe u zgjodh zëvendëskryetar në gusht të atij viti. Ora News, ATSH dhe Gazeta Tema, nga ana tjetër, thonë se ai u caktua sekretar i delegacionit dhe u zgjodh deputet më 1920; këto burime përmendin edhe pjesëmarrjen e tij në Revolucionin e Qershorit të vitit 1924.
“Lahuta e Malcis” është vepra më e njohur e Fishtës. Sipas KosovaPress, poema epike historike ka 15 613 vargje, u shkrua ndërmjet viteve 1902 dhe 1909 dhe u ripunua nga autori gjatë një periudhe tridhjetëvjeçare. Botimi përfundimtar, në tridhjetë këngë, u paraqit në Shkodër më 1937.
Fishta u bë anëtar i rregullt i Akademisë Italiane të Shkencave dhe Arteve më 1939. Burimet përmendin edhe dekoratat e nderimet e tij, ndër to Ritterkreuz-in austro-hungarez më 1911 dhe çmimin Al Merito, dhënë nga Papa Piu XI më 1925. Ai vdiq në Shkodër më 30 dhjetor 1940.